
3 February 2026
Inzetten op de toekomst blijkt moeilijk, zo niet onmogelijk. Na de covidcrisis schoten de beschikbaarheid en de bevoorrading van tal van bouwmaterialen tekort. Door een stijgende vraag en een aanbod dat plots sterk werd beperkt, werd de sector in zijn geheel geconfronteerd met een uitzonderlijke gemiddelde prijsstijging van ongeveer +35%. De Russische invasie van Oekraïne deed daar nog een schep bovenop door de wereld onder te dompelen in een energieprijsstijging die op haar beurt bijdroeg aan een algemene prijsopstoot.
Eén bijzonder positief punt mag hier worden benadrukt: de sterke geopolitieke onrust die het jaar 2025 kenmerkte (oorlogen, invoerrechten…) had slechts een zeer beperkte impact op het aanbod en de prijzen van bouwmaterialen. Bij Embuild kan men dit niet echt verklaren, maar men is er wel tevreden over, aangezien dit een fundamenteel vertrekpunt vormt om de sector uit het slop te halen waarin hij al meerdere jaren vastzit.
Bovendien bevestigt de stabilisering van de materiaalprijzen die in 2025 werd vastgesteld wat een jaar eerder al was aangekondigd naar aanleiding van een eerdere enquête. Toen hadden vertegenwoordigers van de sector immers benadrukt dat er geen reden was om toekomstige (forse) prijsstijgingen te vrezen, en zij onderbouwden dat met argumenten.
“De Amerikaanse invoerrechten op Chinees staal of Canadees hout zijn bijvoorbeeld eerder positief voor de Belgische bouwsector, omdat het aanbod van die twee producten bij ons toeneemt en hun prijzen mogelijk nog verder kunnen dalen”, klonk het toen. “Mocht Europa invoerrechten beginnen heffen op allerlei materialen uit de Verenigde Staten, dan zou dat op zich ook geen grote problemen veroorzaken. De sector importeert amper 25% van alle materialen voor ruwbouwwerken, en die komen in de meerderheid uit de Europese Unie.”
Hoewel de wereld op veel fronten onrustig blijft, met een Amerika dat zich steeds meer profileert als een onvoorspelbare sheriff, kan het optimisme dus behouden blijven…