Coliving in opmars: huurders zoeken creatieve oplossingen voor schaarste

In een context van ernstige schaarste op de huurmarkt en stijgende huurprijzen in grote steden, worden kandidaat-huurders steeds vindingrijker om een dak boven het hoofd te bemachtigen. Het gaat al lang niet meer om een gewone zoektocht naar een appartement: een echte “overlevingsstrategie” duikt op, zo blijkt uit een enquête van Le Figaro. Onder de opvallende trends: de spectaculaire opmars van coliving en ongeziene praktijken, waarbij sommigen zich zelfs voordoen als koppel om een huurcontract te kunnen afsluiten.

Hoge huurdruk leidt tot ongeziene strategieën

Anne*, een veertiger en moeder van twee kinderen, ondervond het aan den lijve toen ze na een scheiding op zoek moest naar een nieuwe woning. Ondanks een comfortabel inkomen, stootte ze op veel obstakels: eigenaars en agentschappen geven vaak de voorkeur aan dossiers met meerdere inkomens. Haar ex-partner stemde daarom in om mee te ondertekenen, alsof ze nog samenwoonden. “Het is een leugen, maar ik voel me er niet schuldig over,” vertelt ze aan Le Figaro, opgelucht dat ze een appartement van 69 m² in Parijs kon huren.

Twee inkomens zijn (veel) beter dan één

Op een verzadigde markt waar de vraag het aanbod ver overstijgt, wint de “nepkoppel”-strategie aan populariteit. Zo getuigt ook Thomas*, die bereid was om zich voor te doen als huurder samen met zijn vriendin, om eigenaars en makelaars gerust te stellen. Waarom? “Twee lonen stellen meer gerust dan één enkele bron van inkomsten,” zegt hij. Het is een realiteit die in alle grote steden wordt waargenomen: verhuurders kiezen voor financiële zekerheid. Sommigen raden zelfs aan om hand in hand naar de bezichtiging te gaan...

Coliving boomt door woningcrisis

Tegelijk kiezen steeds meer huurders voor coliving en cohousing – formules die door eigenaars soms met argwaan bekeken worden. Volgens een studie van BNP Paribas Real Estate is coliving een steeds populairdere oplossing, vooral bij jonge werkenden en studenten die flexibiliteit zoeken – of überhaupt toegang tot huisvesting.

Ook Agathe*, 28, koos voor de “nepkoppel”-strategie om een eigenaar te overtuigen die huiverde voor klassieke cohousing. Na twee maanden vruchteloze zoektocht, slaagden zij en haar vriendin er uiteindelijk in om een groot appartement in het centrum te bemachtigen. “Een vriendin zei: houd haar hand vast tijdens het bezoek en het lukt,” vertelt ze. Een vorm van sociaal theater, opgelegd door het woningtekort.

Het fenomeen breidt zich uit: coliving en nieuwe solidariteit

Deze praktijken mogen dan verbazen, ze weerspiegelen de verharding van de stedelijke huurmarkt, waar elk dossier minutieus wordt doorgelicht en de concurrentie tussen huurders bikkelhard is. Volgens de Observatoire des Loyers (LocService) zoekt meer dan de helft van de kandidaat-huurders in Parijs en andere grote steden al langer dan zes maanden. Bijna een derde overweegt intussen cohousing of coliving als enige haalbare alternatief.

Ook in België is deze trend zichtbaar in grote steden, vooral in het Brussels Gewest. Platformen die gespecialiseerd zijn in coliving zien hun aanvragen exploderen. Ze bieden all-in diensten en gedeelde ruimtes aan – echte “sociale bubbels” in steden die kampen met isolement en hoge kosten voor alleenstaanden.

Een diepgaande verandering in huurrelaties

Voor veel mensen, zelfs met een degelijk inkomen, is het haast onmogelijk geworden om alleen op de huurmarkt te blijven. Coliving, nepkoppels of steun van vrienden en meerdere waarborgen zijn uitingen van een diepgaande verandering in woongewoonten.

Volgens Le Figaro zal deze creatieve aanpak blijven bestaan zolang het woningtekort en de stijgende huurprijzen aanhouden. Terwijl de overheid steeds meer inzet op huurregulering en nieuwe woonvormen zoals coliving, lijkt de creativiteit van huurders nog lang niet uitgeput.

*Voornamen zijn gefingeerd